การแจ้งความเท็จ

แม่นายชาติได้ให้นายชาตินำเงินไปชำระหนี้ที่ธนาคารออมสินจำนวน5,000บาท แต่ระหว่างทางนายชาติได้ไปเจอกับเพื่อนและเพื่อนของนายชาติได้ชวนไปเที่ยวแต่นายชาติปฎิเสธโดยบอกเหตุผลว่า “ต้องไปชำระหนี้ให้แม่” แต่เพื่อนพูดว่า ”เดี๋ยวค่อยไปก็ได้ ไปเที่ยวกันก่อน ถ้าไม่ไปแสดงว่าชาติไม่ใช่เพื่อนเรา” ชาติจึงตกลงไปเที่ยวกับเพื่อนด้วยความเพลิดเพลินจึงชวนกันกินเหล้ากินเบียร์ตามประสาชายหนุ่ม และด้วยความเมาจึงได้ใช้จ่ายเงินที่แม่ให้ไปชำระหนี้จนหมด และหลังจากดื่มกินกันเสร็จ ชาติและเพื่อนจึงพากันกลับมาบ้าน ระหว่างเดินทางกลับชาติได้สติจึงคิดว่า “ถ้าเรากลับไปบ้าน แม่ต้องถามว่าเราไปชำระหนี้หรือยัง ถ้าตอบว่าไปชำระแล้ว แม่ต้องขอดูใบเสร็จ ถ้าไม่มีใบเสร็จแม่ต้องสงสัยแน่ๆ เพราะทุกครั้งเขาจะให้ใบเสร็จ และถ้าแม่รู้ความจริงว่าได้นำเงินที่แม่ให้ไปชำระหนี้ใช้จ่ายหมดแล้ว แม่ต้องด่าและแม่โกรธมากแน่ๆ” ด้วยความที่ชาติกลัวแม่จะด่าแม่จะโกรธ จึงตัดสินใจแต่งเรื่องเพื่อคิดที่จะโกหกแม่ โดยคิดว่าจะต้องบอกแม่ว่าโดนโจรจี้ชิงทรัพย์และได้นำเงินไปจนหมด ชาติจึงตัดสินใจเดินทางไปสถานีตำรวจและเข้าแจ้งความกับตำรวจว่า ตนเองได้ถูกโจรจี้ชิงทรัพย์ และได้นำเงินของตนเองไปเป็นจำนวน5,000 บาท ตำรวจก็ได้รับแจ้งความและลงบันทึกประจำวันไว้เป็นหลักฐาน หลังจากแจ้งความเสร็จ นายชาติได้เดินทางกลับมาบ้าน และได้เจอกับแม่พอแม่ถามว่าไปชำระหนี้ให้แม่หรือยัง ชาติก็พูดว่า “แม่ครับผมไม่ได้ไปชำระหนี้ให้แม่ครับ เพราะผมถูกโจรจี้ชิงทรัพย์ โจรเอาเงินของแม่ไปหมดเลย ผมจึงไม่ได้ไปชำระหนี้ให้แม่ แต่ผมไปแจ้งความกับตำรวจไว้แล้ว เดี๋ยวตำรวจก็คงจับผู้ร้ายได้ ผมขอโทษน่ะครับแม่” แม่ได้ฟังก็ตกใจแต่ด้วยความเป็นแม่ก็พูดกับลูกว่า “ไม่เป็นไรขอให้ลูกกลับมาโดยปลอดภัยก็พอ”
จากกรณีตัวอย่างสรุปได้ว่า ชาติได้แจ้งความเท็จและมีความผิดตามประมาลกฎหมายอาญา มาตรา173 ผู้ใดรู้ว่ามิได้มีการกระทำความผิดเกิดขึ้น แจ้งข้อความแก่พนักงานสอบสวนหรือเจ้าพนักงานผู้มีอำนาจสืบสวนคดีอาญาว่า ได้มีการกระทำความผิด ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี และปรับไม่เกินหกพันบาท

จัดทำโดย : นางสาววรรณพร ผอมดำ เลขที่ 30 รปศ.501